Zespół cieśni nadgarstka

To ucisk nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka („tunelu” utworzonym przez kości i więzadło). Przyczyny: przeciążenie (praca przy komputerze, narzędzia wibracyjne), cukrzyca, niedoczynność tarczycy, ciąża. Niekiedy brak jest wyraźnej przyczyny tej dolegliwości.

Ból, drętwienie i mrowienie obejmują kciuk, palec wskazujący, palec środkowy i połowę serdecznego. Mały palec jest zawsze wolny od objawów.

W warunkach domowych należy opukać nadgarstek od strony dłoni (objaw Tinela – przeszywający ból) lub zgiąć nadgarstek na 1 minutę (test Phalena – nasilenie mrowienia). W szpitalu wykonywane są badania przewodnictwa nerwowego (ENG) i USG.

Chirurg ortopeda lub chirurg plastyczny. Diagnozę stawia ortopeda, neurolog lub rehabilitant.

Zabieg trwa zwykle ok. 15–25 minut (otwarty lub endoskopowy). Z przygotowaniem i wybudowaniem – około godziny. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu przewodowym, pacjent jest przytomny, a ręka nie boli.

Najlepiej na plecach, z chorym nadgarstkiem na małej poduszce lub w szynowej łusce utrzymującej nadgarstek prosto (neutralnie). Należy unikać zginania ręki w czasie snu – nasila to ucisk.

W nocy zwalnia tętno i spada ciśnienie, przez co kanał staje się względnie ciaśniejszy. Do tego często śpimy z zgiętym nadgarstkiem. Poranne tzw. „strzelanie” bólem to typowy objaw.

Doraźnie ibuprofen lub naproksen (doustnie lub żel), witaminę B6 (150–200 mg/dobę) i leki moczopędne na opuchliznę. Takie działanie jedynie łagodzi objawy, nie leczy przyczyn.

Tak, ale tylko w łagodnych przypadkach (krótko trwające objawy, brak zaniku mięśni). W tym celu stosuje się szynę nocną, laser, jonoforezę, terapię manualną. Jeśli po 3 miesiącach nie nastąpi poprawa lub badanie ENG da złe wyniki konieczna jest operacja.

Zdecydowanie nie. Podnoszenie ciężkich przedmiotów, ściskanie narzędzi, kierownicy czy długotrwałe zginanie nadgarstka nasila ucisk i niszczy nerw. Po operacji powrót do dźwigania może nastąpić dopiero po 4–6 tygodniach, stopniowo.