EuroMediCare to specjalistyczny szpital z przychodnią, działający od 2002 r. Oferuje nowoczesne metody diagnostyczne i operacyjne, ma cztery sale operacyjne i zapewnia komfortowy pobyt w pokojach z udogodnieniami.
Aktywność fizyczna to zdrowie, ale nawet trenując rekreacyjnie, można doznać kontuzji. Najczęstsze urazy sportowe dotyczą stawów i mięśni. Na szczęście właściwa profilaktyka oraz odpowiednie postępowanie pozwalają zminimalizować to ryzyko.
W rekreacyjnym uprawianiu sportu najczęściej dochodzi do urazów kończyn – zarówno dolnych, jak i górnych. Poniżej wymieniono najczęstsze urazy sportowe dotykające osoby aktywne fizycznie.
Najczęstsza przyczyna kontuzji to brak rozgrzewki – nierozgrzane mięśnie i stawy są podatne na uszkodzenia przy nagłym wysiłku. Do urazów przyczyniają się też:
W większości przypadków urazom towarzyszy ból oraz obrzęk kontuzjowanej okolicy.
Przy poważniejszej kontuzji najlepiej skonsultować się z ortopedą lub lekarzem medycyny sportowej. Specjalista może zlecić badania obrazowe w celu diagnostyki urazu.
Ważne! Przy podejrzeniu poważnej kontuzji (złamanie, zwichnięcie, zerwanie więzadła lub uraz głowy) trening należy natychmiast przerwać i nie testować zakresu ruchu ani stabilności „na siłę”. Po urazie głowy należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawiają się objawy, takie jak:
Leczenie zależy od rodzaju i ciężkości kontuzji. Aby zmniejszyć ból i obrzęk po urazie, należy:
Po zabezpieczeniu urazu obowiązuje przerwa w treningach – od kilku dni przy lekkim naciągnięciu mięśnia do kilku tygodni (a nawet miesięcy) przy poważniejszych kontuzjach. Lekarz może zalecić leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. ibuprofen lub paracetamol), a czasem krótkotrwałe unieruchomienie stawu (np. usztywnienie go w ortezie). Należy jednak unikać długiego unieruchomienia, ponieważ brak ruchu sprzyja sztywności stawu i osłabieniu mięśni.
Operacja chirurgiczna bywa konieczna tylko w najcięższych przypadkach, np. przy całkowitym zerwaniu ważnego więzadła lub ścięgna albo skomplikowanym złamaniu. Wówczas ortopeda może zrekonstruować uszkodzone struktury operacyjnie (np. zszyć zerwane ścięgno, zespolić złamane kości). Decyzja o operacji jest podejmowana indywidualnie na podstawie wyników badań i stanu pacjenta.
Rehabilitacja pourazowa jest niezbędna dla pełnego wyzdrowienia i zapobiegania nawrotom kontuzji. Rehabilitację często rozpoczyna się już kilka dni po urazie, gdy tylko ustąpi ostry ból, po czym kontynuuje przez tygodnie lub miesiące, aż do całkowitego powrotu do formy.
Fizjoterapia w urazach sportowych polega na systematycznych ćwiczeniach i zabiegach, które przywracają sprawność uszkodzonej części ciała. Obejmuje różne metody usprawniania, takie jak:
Rodzaj terapii zawsze dobierany jest indywidualnie do urazu.
Choć kontuzje czasem przytrafiają się nawet mimo ostrożności, wielu z nich można zapobiec dzięki kilku prostym zasadom.
Poniżej 2 dodatkowe kwestie, o które często pytają pacjenci.
Lekkie kontuzje wymagają kilku dni przerwy. Poważniejszy uraz stawu oznacza przynajmniej kilka tygodni przerwy, a powrót do sportu po złamaniu czy operacji może zająć nawet kilka miesięcy. Zawsze zaczekaj z treningiem, aż ból całkowicie ustąpi i lekarz lub fizjoterapeuta potwierdzi, że można wracać do aktywności.
Nawrót bólu to znak, że uraz nie jest w pełni wyleczony lub powrót do ćwiczeń nastąpił zbyt szybko. Natychmiast przerwij trening i odpocznij jeszcze kilka dni. Wróć potem do lżejszych ćwiczeń wzmacniających kontuzjowane miejsce. Jeśli ból wciąż powraca, skonsultuj się z lekarzem.
Urazy sportowe najczęściej dotyczą skręceń, naciągnięć i stłuczeń, a najlepsze efekty daje spokojne postępowanie w ostrej fazie i stopniowy powrót do obciążeń. W przypadku podejrzenia poważniejszej kontuzji trening trzeba przerwać, a miejsce urazu zabezpieczyć. Należy też szybko zgłosić się po poradę lekarską, ponieważ odpowiednia reakcja skraca czas leczenia i zmniejsza ryzyko powikłań. Z kolei rehabilitacja i fizjoterapia pomagają nie tylko złagodzić ból, ale też odbudować siłę, stabilizację i kontrolę ruchu, dzięki czemu ryzyko nawrotu urazu maleje.
Bibliografia
Aktywność fizyczna to zdrowie, ale nawet trenując rekreacyjnie, można doznać kontuzji. Najczęstsze urazy sportowe dotyczą stawów i mięśni. Na szczęście właściwa profilaktyka oraz odpowiednie postępowanie pozwalają zminimalizować to ryzyko.
W rekreacyjnym uprawianiu sportu najczęściej dochodzi do urazów kończyn – zarówno dolnych, jak i górnych. Poniżej wymieniono najczęstsze urazy sportowe dotykające osoby aktywne fizycznie.
Najczęstsza przyczyna kontuzji to brak rozgrzewki – nierozgrzane mięśnie i stawy są podatne na uszkodzenia przy nagłym wysiłku. Do urazów przyczyniają się też:
W większości przypadków urazom towarzyszy ból oraz obrzęk kontuzjowanej okolicy.
Przy poważniejszej kontuzji najlepiej skonsultować się z ortopedą lub lekarzem medycyny sportowej. Specjalista może zlecić badania obrazowe w celu diagnostyki urazu.
Ważne! Przy podejrzeniu poważnej kontuzji (złamanie, zwichnięcie, zerwanie więzadła lub uraz głowy) trening należy natychmiast przerwać i nie testować zakresu ruchu ani stabilności „na siłę”. Po urazie głowy należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawiają się objawy, takie jak:
Leczenie zależy od rodzaju i ciężkości kontuzji. Aby zmniejszyć ból i obrzęk po urazie, należy:
Po zabezpieczeniu urazu obowiązuje przerwa w treningach – od kilku dni przy lekkim naciągnięciu mięśnia do kilku tygodni (a nawet miesięcy) przy poważniejszych kontuzjach. Lekarz może zalecić leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. ibuprofen lub paracetamol), a czasem krótkotrwałe unieruchomienie stawu (np. usztywnienie go w ortezie). Należy jednak unikać długiego unieruchomienia, ponieważ brak ruchu sprzyja sztywności stawu i osłabieniu mięśni.
Operacja chirurgiczna bywa konieczna tylko w najcięższych przypadkach, np. przy całkowitym zerwaniu ważnego więzadła lub ścięgna albo skomplikowanym złamaniu. Wówczas ortopeda może zrekonstruować uszkodzone struktury operacyjnie (np. zszyć zerwane ścięgno, zespolić złamane kości). Decyzja o operacji jest podejmowana indywidualnie na podstawie wyników badań i stanu pacjenta.
Rehabilitacja pourazowa jest niezbędna dla pełnego wyzdrowienia i zapobiegania nawrotom kontuzji. Rehabilitację często rozpoczyna się już kilka dni po urazie, gdy tylko ustąpi ostry ból, po czym kontynuuje przez tygodnie lub miesiące, aż do całkowitego powrotu do formy.
Fizjoterapia w urazach sportowych polega na systematycznych ćwiczeniach i zabiegach, które przywracają sprawność uszkodzonej części ciała. Obejmuje różne metody usprawniania, takie jak:
Rodzaj terapii zawsze dobierany jest indywidualnie do urazu.
Choć kontuzje czasem przytrafiają się nawet mimo ostrożności, wielu z nich można zapobiec dzięki kilku prostym zasadom.
Poniżej 2 dodatkowe kwestie, o które często pytają pacjenci.
Lekkie kontuzje wymagają kilku dni przerwy. Poważniejszy uraz stawu oznacza przynajmniej kilka tygodni przerwy, a powrót do sportu po złamaniu czy operacji może zająć nawet kilka miesięcy. Zawsze zaczekaj z treningiem, aż ból całkowicie ustąpi i lekarz lub fizjoterapeuta potwierdzi, że można wracać do aktywności.
Nawrót bólu to znak, że uraz nie jest w pełni wyleczony lub powrót do ćwiczeń nastąpił zbyt szybko. Natychmiast przerwij trening i odpocznij jeszcze kilka dni. Wróć potem do lżejszych ćwiczeń wzmacniających kontuzjowane miejsce. Jeśli ból wciąż powraca, skonsultuj się z lekarzem.
Urazy sportowe najczęściej dotyczą skręceń, naciągnięć i stłuczeń, a najlepsze efekty daje spokojne postępowanie w ostrej fazie i stopniowy powrót do obciążeń. W przypadku podejrzenia poważniejszej kontuzji trening trzeba przerwać, a miejsce urazu zabezpieczyć. Należy też szybko zgłosić się po poradę lekarską, ponieważ odpowiednia reakcja skraca czas leczenia i zmniejsza ryzyko powikłań. Z kolei rehabilitacja i fizjoterapia pomagają nie tylko złagodzić ból, ale też odbudować siłę, stabilizację i kontrolę ruchu, dzięki czemu ryzyko nawrotu urazu maleje.
Bibliografia