Uszkodzenie obrąbka stawu ramiennego może długi czas powodować nietypowe dolegliwości. W badaniu MR zmiany typu SLAP opisano u 55 – 72% osób w wieku 45 – 60 lat, które nie zgłaszały bólu barku [1]. Jak rozpoznać uszkodzenie obrąbka stawu barkowego?

Co to jest uszkodzenie obrąbka stawu barkowego (SLAP)?

Staw ramienny ma bardzo duży zakres ruchu, ponieważ głowa kości ramiennej jest wyraźnie większa od panewki łopatki. Jednocześnie charakteryzuje się też dużą stabilnością. Wynika to z obecności obrąbka stawowego, czyli włóknisto-chrzęstnego pierścienia pogłębiającego powierzchnię przylegania i poprawiającego dopasowanie powierzchni stawowych.

Jak każdy staw, również staw barkowy może ulec kontuzji. Jeśli uraz określono jako uszkodzenie typu SLAP (ang. superior labrum anterior to posterior), oznacza to uszkodzenie górnej części obrąbka, biegnące od przodu do tyłu.

Typy SLAP

Chociaż uszkodzenie obrąbka stawu ramiennego bardzo często uwidacznia się podczas badań obrazowych, zwłaszcza u osób aktywnych fizycznie i seniorów, nie zawsze wymaga to podjęcia leczenia ortopedycznego. Trzeba najpierw poddać pacjenta procesowi diagnostycznemu, który oceni ograniczenia w funkcjonowaniu i inne towarzyszące urazowi objawy. Ich nasilenie (zależne od stopnia zwyrodnienia) sklasyfikowano w 4 główne typy:

  • typ I (degeneracja) – oznacza powierzchniowe wystrzępienie bądź zwyrodnienie tkanki górnej części obrąbka, ale bez niestabilności;
  • typ II (oderwanie) – najczęstsza i najgroźniejsza postać degeneracji. Dochodzi tu jednocześnie do oderwania się górnej części obrąbka wraz z przyczepem ścięgna mięśnia dwugłowego (bicepsa) od panewki stawu, co powoduje niestabilność;
  • typ III (pęknięcie typu „rączka od wiadra”) – uszkodzona część obrąbka jest uwięziona w stawie, ale ścięgno bicepsa pozostaje stabilnie przytwierdzone do panewki;
  • typ IV – uszkodzenie typu „rączka od wiadra”, które dodatkowo rozszerza się w głąb ścięgna głowy długiej bicepsa. Z klinicznego punktu widzenia częściej stanowi podstawę do podjęcia decyzji o leczeniu operacyjnym.

Przyczyny uszkodzenia obrąbka stawu barkowego

Do uszkodzenia obrąbka stawu barkowego dochodzi zwykle na 2 sposoby.

  • Pierwszy to uraz nagły, np. upadek na wyprostowaną rękę, silne pociągnięcie za kończynę, gwałtowny ruch ponad barkiem albo zwichnięcie.
  • Drugi to przeciążanie powtarzalnym ruchem nad głową, charakterystyczne dla siatkarzy, tenisistów, osób ćwiczących z ciężarem oraz ludzi pracujących długo z uniesionymi rękami. Prowadzi do powstawania mikrourazów w zbytnio obciążonej strukturze.

Warto dodać, że przeciążenie obrąbka stawu barkowego nie wynika tylko z wykonywania tego samego ruchu przez dłuższy czas.

  • Bark nie działa w oderwaniu od ustawienia łopatki i tułowia. Łopatka ustawiona w pochyleniu i wysunięta za mocno do przodu oraz bark w pozycji zaokrąglonych ramion zmieniają mechanikę i mobilność całego stawu ramiennego, co obciąża kompleks obrąbek–biceps.
  • Poza tym brak wystarczającego odpoczynku lub nieprawidłowości w procesach regeneracyjnych (np. uszkodzeń powstałych w wyniku zaburzeń metabolicznych) sprawiają, że organizm nie nadąża z odbudową tkanki, a uraz się utrwala.

Uszkodzenie obrąbka stawu barkowego – objawy

Czy uszkodzony obrąbek boli? Tak, ale nie zawsze w oczywisty sposób. Ponieważ do obrąbka przyczepiony jest biceps, to właśnie podczas pracy tego mięśnia można poczuć głęboki, tępy ból w środku barku (przy unoszeniu ręki i przy ruchach nad głową). Jednak przy typie I, gdy przyczep mięśnia pozostaje stabilnie połączony z panewką, charakterystyczne objawy mogą w ogóle się nie pojawić. Dopiero gdy z jakiegoś powodu przyczep zaczyna pracować nieprawidłowo, pojawiają się:

  • ból;
  • osłabienie ręki;
  • wrażenie niestabilności.

Z kolei w pozostałych typach „wolny” fragment obrąbka stawowego barku może powodować objawy mechaniczne, np. przeskakiwanie, blokowanie czy uczucie haczenia.

Jak zdiagnozować uszkodzony obrąbek stawu barkowego?

Rozpoznanie zaczyna się od dokładnego wywiadu. Lekarz pyta m.in.:

  • czy doszło do konkretnego urazu;
  • które ruchy prowokują ból;
  • czy bark przeskakuje;
  • czy występuje ból nocny;
  • czy pacjent wykonuje pracę lub sport z ręką nad głową.

Następnie ocenia zakres ruchu, siłę i stabilność barku oraz wykonuje testy prowokacyjne, które – choć mogą wiązać się z dyskomfortem – są niezbędne do postawienia diagnozy. Metaanaliza z 2025 roku wskazuje, że obrazowanie ma umiarkowaną czułość w rozpoznawaniu SLAP (ale bardzo dobrą swoistość i trafność), co oznacza, że nie ujawni każdej zmiany [2]. Badanie nie wykaże także, jak bardzo widoczna zmiana ogranicza funkcjonalność. Zwykle to wywiad i fizykalne badanie ramienia pomaga specjaliście (np. ortopedzie sportowemu[1] ) ustalić właściwą diagnozę i dobrać odpowiednią terapię bólu.

Jaki jest test na uszkodzenie obrąbka stawu barkowego?

Nie ma jednego testu służącego do diagnozy SLAP. Stosuje się zestaw testów klinicznych, a ich wynik interpretuje się łącznie z historią urazu i wynikami badań obrazowych.

Zapisz się na konsultację

Uszkodzenie obrąbka stawu barkowego – leczenie

Czy obrąbek się regeneruje? Tak, organizm bez problemu poradzi sobie z uszkodzeniami, pod warunkiem że urazy są niewielkie, a pacjent zapewni barkowi warunki do regeneracji. Najprawdopodobniej wystarczy wówczas konsultacja u dobrego fizjoterapeuty, który wyjaśni, co może pomóc na uszkodzenie obrąbka stawu barkowego:

  • ćwiczenia nadmiernie obciążonych struktur wzmacniają mięśnie oraz przyczepy ścięgien, przez co są mniej podatne na naderwania;
  • masaż i mobilizacja zwiększają zakres ruchu i pobudzają procesy regeneracyjne;
  • maści, okłady „rozgrzewające” czy inne metody alternatywne pomagają zmniejszyć dolegliwości bólowe, ale nie stan zapalny;
  • leki przeciwbólowe i NLPZ ułatwiają przejście przez bardziej bolesny etap leczenia, ale nie zastępują rehabilitacji ani nie naprawiają oderwanego fragmentu obrąbka.

Uszkodzenie obrąbka stawu barkowego – rehabilitacja

Rehabilitacja to podstawa powrotu do pełnej sprawności w przypadku uszkodzenia obrąbka stawu barkowego. Jak już wspomniano, na początku leczenie opiera się na zmniejszeniu bólu i podrażnienia barku m.in. poprzez:

  • unikanie ruchów prowokujących uraz;
  • krioterapię;
  • leki przeciwbólowe;
  • zastrzyki.

Potem zaczyna się nauka prawidłowej pracy barkiem. Pomagają w tym orteza posturalna albo taping, które chwilowo ograniczają zapadanie barków do przodu i zwiększają świadomość ustawienia łopatki. Kolejny etap to ćwiczenia uczące cofania i lepszej kontroli łopatki oraz zrównoważona rehabilitacja stożka rotatorów, czyli przywrócenie współpracy mięśni, które mają centrować głowę kości ramiennej w panewce. Chodzi o to, aby wzmocnić mięśnie i nauczyć się takiego wykonywania ruchu, aby przeciążenia rozchodziły się na wszystkie elementy barku.

Czy SLAP wymaga operacji?

Okazuje się, że ponad 60% osób ze SLAP pozytywne reaguje na rehabilitację skoncentrowaną na korekcji posturalnej [3]. Jednak gdy ból nie ustępuje albo funkcjonalność barku nie wraca do normy, rozważa się leczenie operacyjne. Jednak również w tym wypadku nie ma uniwersalnego rozwiązania dla wszystkich. U jednej osoby może nim być artroskopia naprawiająca obrąbek, a u drugiej – zabieg dotyczący ścięgna bicepsa. Podjęcie decyzji wymaga uwzględnienia wielu czynników.

Uszkodzenie obrąbka stawu barkowego – podsumowanie

Uszkodzenia obrąbka stawu ramiennego, w tym uszkodzenie typu SLAP, nie są urazami, które można się prawidłowo ocenić wyłącznie po jednorazowym badaniu MR. Diagnozę utrudnia fakt, że SLAP powoduje objawy podobne do innych schorzeń barku, zwłaszcza uszkodzeń stożka rotatorów, konfliktu podbarkowego czy niestabilności stawu, a do tego może z nimi współwystępować. Dlatego tak dużą rolę odgrywają wywiad oraz testy sprawdzające funkcjonowanie stawu i mięśnia dwugłowego ramienia.

Bibliografia

  1. Randy Schwartzberg i wsp., High Prevalence of Superior Labral Tears Diagnosed by MRI in Middle-Aged Patients With Asymptomatic Shoulders, 2016. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/2325967115623212. [dostęp: 21.04.2026].
  2. Miad Nosratpour i wsp., Diagnostic accuracy of magnetic resonance imaging for detecting superior labrum anterior to posterior lesions: a systematic review and meta-analysis, 2025. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41584531/. [dostęp: 21.04.2026].
  3. William A Hester i wsp., Current Concepts in the Evaluation and Management of Type II Superior Labral Lesions of the Shoulder, 2018. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6110065/. [dostęp: 21.04.2026].